‘ooit pomp’

(‘n geïmproviseerde tekst op (erg goede) muziek van raoul, henk, mars, uldis, salvoandrea, hernan, yung-tuan, nora en gospodin skoric, langs de leeuwarderweg in amsterdam noord)

– dikstreept koper de lichte rechthoek
op veel velgeruis.
het drumstel een strijkkwintet,
draagt en stuwt zichzelf.
twee keer
rechtop en gebogen
-geplukt en gemazeld
de krul boven het hoofd -gebogen,-
de contrabassen.
(ellebogen)

amerikaan
(leer zwarter dan ziel)
gooit kont tegen krib
met plastic tertsen, Napelsend.
en toch pijnigt de zon het blauw
het messing de bloemen,
hout en bakeliet het snuivend riet

vlassige bakkenbaardjes, blond
haar sluik in ogen,
een hoedje,
een overhemd, brilletje,
stro en streepjes
de energie van ongeraffineerde bruine suiker
vult bitter maar monter een roze tanker.

on-herhaalt,
vervliegend, uitgeblazen,
hart als van paardebloem, vet als z’n melk,
om de jazzpot stuiterend
en valt
tik tik tik  –  tik
net goed

leeftijd, weer, bebouwde kom en rudimentaire weg.
parkje en sikje;
het orkest doet er een stuiptrekkinkje van harmonie om,
een piepje
een zacht en laag en lang gekreun

hees
strijkt henk de oude gibson
en de roze tanker is welwillend
zondag is het, en lente
van gembertaart en geen pretenties
en koud.

ik drink
het net beheerste geluid
spoelt ongericht m’n hersens- even -schoon,
moe van af gemaakt
en uit getertst.
ik ga weer iets te hard
omdat ik net nog stil stond

en buig.

(niet bang te barsten,
wel voor de parallelliteit
de overbodigheid
het niet meer schadelijk te blijken.
maar gauw weg;
een andere keer
weer andere dingen doen
en spelen)

zomaar

h

p.s.
jan jaap gezien, en jasper,
alweer te veel gezegd
over een longontsteking,
plannen,
blues
ik ben
en fiets
(en slaap) met jou.

maar eerst soep

ik vertrek van lijn en gruis.

Donderdag merk ik het.
Of mijn poetica me -alleen met mn gitaar en wat geluid onder de voet- overeind houdt in het spelen van ‘gaten vallen’ en ‘pas maar op want deze tas is van zorro’ (materiaal van de in maart op te nemen nieuwe Plan Kruutntooneplaat).

Ik speel ‘s avonds kort, bij de verschijning van Petrichor(02), een mooi blad van Jeroen Diepenmaat, Matthias Kaljouw en Martin Knaapen in Deventer.

Voor deze editie vroegen ze mij (en een heleboel anderen) iets te schrijven of maken over ruis. Het leidde tot een poging een poetica te schrijven: hoe werk ik, en waarom? Het eerste stukkie daarvan staat in deze Petrichor!

Kom! Deventer, Boekhandel Praamstra, 10 januari, om half acht.

Maar eerst soep.

Eisler / Teppichweber / Es darf

Heb me aangemeld voor een residentie in het Hanns Eisler Haus in Leipzig: zou het te gek vinden om daar, in de stad waar ik af en toe een bloemetje bij Marinus van der Lubbe’s graf zet, en waar Bach lange tijd werkte, te mogen werken.

Ik heb een project voorgesteld en een brief geschreven. Dat was al fijn om te doen. En ik ben me, naast de andere dingen (drukken voor Kemenymadar, repeteren voor “radicaal contrapunt“, schrijven voor piano) al verder in gaan verdiepen in Hanns Eisler; ik kreeg een boek en een partituur (Teppichweber!) en als ik het hoor moet ik aan de Johannespassie van Bach denken. Logisch? Ja). Kocht er één bij (14 Arten den Regen zu beschreiben, besteld in Leipzig …de muziek hadden we al), luister nu en lees. En ben al een beetje aan het schrijven….(het begin van een liederencyclus, hoop ik dat t wordt). Zeer interessante man, ook nu. Het helpt de gedachten te ordenen over kunst en sociaal maatschappelijk engagement (Marinus van der Lubbe, Syrie, You Tube). En soms moet ik ook hardop om m lachen.

erg mooi initiatief van deze stichting. wie ze ook kiezen. ik ben voor.

.. Eisler! work-in-progress
I hardly dare talking about it, but I wrote a letter and a project proposal to the Eisler Haus in Leipzig. I would love to be able to work there. We will see. I am reading Eisler at the moment and trying songs…. (Über den Selbstmord). Dolf is a lover of Eisler too! (interesting men, both of them). Dolf and I discussed when and how to record radical counterpoint.