…..nog geen tijd om alles van “drie weken leven in de bossen bij het voormalig kamp”uit te werken. Ja, wel genoeg om vorig weekend een presentatie van te geven in de vorm van een wandeling door mijn ‘herinneringscentrum/besturingscentrum’; mijn hersenen; de onderste container van de pair.

En om hier vast ‘sporen’, een geluidscollage, te plaatsen, zonder commentaar…

Een van de bezoekers schreef deze recensie van de presentatie

met dank aan de muzikanten Julian en Asen, Ilija en Petar, die op bezoek kwamen in het kamp, en bij mij bij de container, om te eten, te drinken en te spelen. En aan Bas Alblas, Goran Krmac, Georgian Lepadatu, Lucas Simonis en Nina Hitz en Willem Tredgett, die de grafische (patrin-)partituren op en om de container kwamen spelen.

ik had het dode sprinkhaantje op een stuk muziekpapier gezet en weggelegd. Waar z’n poten stonden, waar z’n voelsprieten uitkwamen had ik, om de een of andere reden, met een potlood op de notenbalk en daarboven aangegeven. De volgende dag was hij zeker een centimeter verder.
ik vraag mij af of Schlesinger Philip Mechanicus “langer in Westerbork heeft gehouden” óm hem alles op te laten schrijven?

• zondagmiddag…. zondagmiddag

…in het huis van Gemmeker (de voormalig commandant van het voormalig kamp liep ik rond, probeerde de rolluiken, nam het geluid van de gordijnen op, maakte foto’s, vond het een rotplek. Vond een dood vogeltje in de slaapkamer, nam het mee en begroef het buiten. …

• nou, kom maar… nou, kom maar…

…na een week van eten wat ik ‘vind’ (zetmeelaardappelen, voedermais en bramen) ben ik blij om eens flink in de buidel te tasten bij de plaatselijke boeren en middenstand; ik had de Romale, die bij de Albert Heinen en de Jumbos van de stad spelen, gevraagd om te komen, zodat ik met ze naar het kamp kon,voor ze kon koken, met ze kon eten, drinken en muziek maken…Argeloosheid. Wie heeft Hitler eigenlijk doodgemaakt? Dansen.

• jagerverzamelaar(skupljaca krumpira) jagerverzamelaar(skupljaca krumpira)

argeloos spelen argeloos spelen

Het is nu al zes nachten vollemaan en als ik loop maken mijn broekspijpen het geluid van blaffende honden in de verte achter me. Als ze nat zijn, klinkt een van m’n schoenen, soms plotseling, als boos gemompel even verderop.
Als ik ‘s nachts op het kamp aan kom voelt het soms alsof ik thuis kom; ik ben er dan bijna. Het is stil op de geluiden uit het bos en het stellen van de telescopen na.

• misplaatst misplaatst

maandag schreidag woensdag donderdag vrijdag
zaterdag zondag maandag schreidag woensdag donderdag
vrijdag zaterdag zondag maandag schreidag woensdag
donderdag vrijdag zaterdag zondag maandag schreidag
woensdag donderdag vrijdag zaterdag zondag maandag
schreidag woensdag donderdag vrijdag zaterdag zondag

….. dit najaar ga ik met Jan Jaap Kuiper aan de gang, met een film,
binnen heel kort meer nieuws hier!

…. het meest duidelijk werd het toen ik bij mezelf dacht, kom ik ga ook weer iets aan sport doen. Ik kwam terecht bij getatoeerde russen en armeniers om een beetje te kickboksen.
Een mens moet toch wat en kickboksen en fugas lijken me ( nog steeds) goed te combineren.
De eerste keer dat ik dacht met de gevorderden mee te kunnen draaien kwam ik thuis met een blauw oog, na ook een bloedneus en een behoorlijke klap op mn plexus solaris (onderuit, dus…) te hebben gehad.
En daarmee ook het begrip;
dit is eigenlijk wat ik al een jaar lang doe (conservatorium in de andere avonduren): steeds net boven mn macht werken, soms een klapje krijgen, maar een heleboel leren. ( messiaen, noteren, buiten de tijd werken,de pracht van 16e eeuws contrapunt en de herkenning van weer de eigen angst mischien wel niet goed genoeg te zijn.

Awel: ik studeer dit jaar gewoon verder bij Peter Laport en Klaas ten Holt en af en toe bij Jan Bas Bollen.

Ondertussen wel paar keer in Rotterdam geweest: met Lukas Simonis (gitaar en van alles) en Nina Hitz (cello) en Bas Alblas (bas) en Cor Hoogendijk (slagwerk) om muziek te maken rond Marinus van der Lubbe. Planning om dat af te maken dit najaar. Zodra er materiaal af is, hier een proefje. dit is de plek waar Marinus uiteindelijk toch officieel begraven is, althans t laantje er naar toe.

Nu ga ik eerst twee weken “de containers in’ . Vandaag. (klik hier voor voor alle info over de PAIR, de portable-artist-in-residence plek van de PeerGroup, en over mijn plannen daar).